การแบ่งปันสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าพยายามแก้ปัญหาในโลกแห่งความเป็นจริง แต่ต้องเผชิญกับความท้าทายมากมาย

การแชร์จักรยานกำลังได้รับความนิยมไปทั่วโลก ในประเทศจีน สิงคโปร์ และอีกหลายประเทศทั่วโลก ผู้ร่วมทุนรู้สึกตื่นเต้นกับความนิยมของบริษัทร่วมเดินทางที่หลั่งไหลเข้ามาหลายล้านหรือหลายพันล้าน แม้แต่แกร็บยูนิคอร์นแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก็ก้าวเข้าสู่เกม ควรเป็นไปตามการแบ่งปันสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้า – ซึ่งเกี่ยวข้องกับการขับขี่ที่สะดวกสบายมากขึ้นโดยแทบไม่ต้องออกแรงทางกายภาพ – ก็จะออกด้วยเช่นกัน แต่จะจริงเหรอ?

การแบ่งปันจักรยานให้ความสะดวกสบายแก่ผู้คนอย่างไม่ต้องสงสัย และประชาชนทั่วไปก็หันมาใช้บริการนี้ โดยเฉพาะในสิงคโปร์ มันกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่จะเห็นคนขี่จักรยาน Ofo หรือ Mofo อย่างไรก็ตาม ปัญหาเกี่ยวกับโมเดลธุรกิจยังคงมีอยู่ และบริษัทแชร์จักรยานก็ยังหาทางออกที่ดีสำหรับพวกเขาไม่ได้

แล้ว… แล้วการแชร์/เช่าสกูตเตอร์ไฟฟ้าล่ะ? สตาร์ทอัพเช่น Popscoot ได้เปิดตัวในสิงคโปร์เพื่อพยายามคว้าส่วนแบ่งของพาย แนวคิดนี้ถือเป็นแนวคิดที่สูงส่ง แต่ไม่ว่าจะใช้ได้ผลในระยะยาวหรือไม่นั้น คงต้องดูกันต่อไป ในฐานะผู้โดยสาร ฉันยินดีที่จะจ่ายเงินหนึ่งหรือสองดอลลาร์เพื่อขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้ากลับบ้านจากสถานีรถไฟ เพราะจะช่วยให้ฉันเดินนานและเรียกเหงื่อได้น้อยลง

ฉันชอบที่มันจะกลายเป็นภาพที่เห็นได้ทั่วไปในละแวกใกล้เคียงทั่วกรุงเทพฯ มากที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้ ต่อไปนี้เป็นความท้าทายหลักสามประการที่บริษัทแบ่งปัน e-scooter ทั่วโลกต้องเผชิญ:

1. การป่าเถื่อน

มีตัวอย่างมากมายทั่วโลก ตั้งแต่ จักรยาน Ofo ที่ถูกเหวี่ยงออกจากตึก ไปจนถึงจักรยานที่ถอดป้ายทะเบียนและตัวล็อกออก บริษัทสตาร์ทอัพเช่น Bluegogo ซึ่งเป็นบริษัทแบ่งปันจักรยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของจีน ได้ล้มเลิกกิจการไปโดยที่การก่อกวนเป็นหนึ่งในสาเหตุหลัก เงินทุนจำนวนมหาศาลที่ใช้ในการบริหารบริษัทแชร์รถที่ประสบความสำเร็จหมายความว่าผู้เล่นรายเล็กไม่สามารถทนต่อการขาดทุนในระยะสั้นได้

อีกตัวอย่างหนึ่งสามารถเห็นได้จากเรื่องราวของ BlueSG ซึ่งเป็นบริการรถยนต์ไฟฟ้ารายแรกในสิงคโปร์ รถยนต์เหล่านั้นต้องประสบชะตากรรมเดียวกันกับจักรยานที่ใช้ร่วมกันจำนวนมากในสิงคโปร์ ภาพถ่ายของรอยบุบบนรถและภายในที่สกปรกซึ่งทิ้งไว้โดยผู้ใช้ที่ไม่ใส่ใจถูกแชร์อย่างกว้างขวางในโซเชียลมีเดียหลังจากเปิดตัวได้ไม่นาน

บริษัทเหล่านี้ที่พยายามให้บริการสาธารณะหรือแก้ไขปัญหาที่แท้จริง สุดท้ายแล้วจะต้องพบกับค่าบำรุงรักษาที่สูงเนื่องจากผู้ใช้จำนวนน้อยแต่มีนัยสำคัญเหล่านี้ สำหรับบริษัทแชร์รถที่ให้เช่ายานพาหนะเคลื่อนที่ราคาแพง เช่น สกูตเตอร์ไฟฟ้า น่าจะเป็นสองเท่า ค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาอาจเป็นค่าใช้จ่ายที่เกินจะประเมินได้สำหรับพวกเขาในท้ายที่สุด

ความจริงที่น่าขยะแขยงของเรื่องนี้ก็คือ: หากผู้คนไม่สนใจแม้แต่จะดูแลจักรยานที่ใช้ร่วมกันมูลค่า $100 พวกเขามีแนวโน้มที่จะดูแล e-scooter ที่มีมูลค่า $1,000 ที่ใช้ร่วมกันได้ดียิ่งขึ้นหรือไม่

2. ด้วยความเมตตาของสภาพอากาศ

สกูตเตอร์ไฟฟ้า เมื่อเทียบกับจักรยานแบบแมนนวลมีข้อเสียอีกประการหนึ่ง: พวกมันต้องใช้ไฟฟ้าในการวิ่ง ดังนั้นจึงเสี่ยงต่อความเสียหายจากน้ำและสภาพอากาศ

ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งมีฝนตกเป็นประจำและไม่มีการเตือนล่วงหน้า สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าจะอยู่ในความเมตตาขององค์ประกอบต่างๆ เว้นแต่ว่าจะมีสภาพอากาศที่มั่นคงและการกันน้ำ โดยอย่างน้อยต้องมีระดับ IP57 ความเสียหายจากน้ำอาจจบลงด้วยต้นทุนที่มหาศาลสำหรับบริษัทแบ่งปัน e-scooter

ถึงกระนั้น สกู๊ตเตอร์ที่มีระดับ IP57 ที่มั่นคงจะทนต่อสภาพอากาศที่ฝนตกและแดดจัดอย่างต่อเนื่อง สึกหรอโดยไม่เกิดความเสียหายถาวรใดๆ ในที่สุด จำเป็นต้องเปลี่ยนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ภายใน และอาจจะต้องทำอย่างสม่ำเสมอ การบำรุงรักษาอย่างต่อเนื่องที่จำเป็นเพื่อให้พวกเขาอยู่ในสภาพการทำงานจะเพิ่มค่าใช้จ่ายที่บริษัทเหล่านี้ต้องเผชิญ

3. ความต้องการแท่นวาง/แท่นชาร์จ

แผนการแชร์จักรยานที่ดึงดูดใจอย่างหนึ่งคือสามารถจอดจักรยานได้ทุกที่ ตราบใดที่จอดอย่างมีมารยาท อย่างไรก็ตาม การแชร์ E-scooter ต้องใช้แท่นวางและแท่นชาร์จจึงจะทำงานได้ สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าราคา 20,000 บาท เอาไปทิ้งที่ไหนไม่ได้แล้ว มันคงไม่มีให้เห็นอีกในวันหน้าอย่างแน่นอน

และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งความท้าทายสำหรับบริษัทต่างๆ ความจำเป็นในการสร้างและพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับการเช่า e-scooter ในการทำงานเป็นอุปสรรคต่อความสำเร็จอีกประการหนึ่ง มันไม่ได้เป็นเพียงค่าใช้จ่ายอื่นสำหรับบริษัทแบ่งปัน e-scooter แต่ยังเพิ่มความไม่สะดวกให้กับผู้ใช้อีกด้วย

ชาวสิงคโปร์ชอบ สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้า เพราะเป็นของส่วนตัว สามารถจอดนอกสำนักงาน ล็อคไว้นอกสถานีรถไฟ และนำเข้าไปในบ้านได้ มันพาคุณไปถึงจุดหมายโดยไม่ต้องเดินแม้แต่ก้าวเดียว อย่างไรก็ตาม เมื่อใช้ e-scooter ร่วมกัน ผู้ใช้จะต้องเดินทางไปยังแท่นวางก่อนและหลังใช้งาน และหากเพิ่มเวลาเดินทางอีก 5-10 นาที ผู้โดยสารอาจเลือกวิธีเดินทางอื่นแทน

จนกว่าสถานีเชื่อมต่อเหล่านี้จะกลายเป็นเรื่องธรรมดาเช่นเดียวกับแท่นวางจักรยาน การแบ่งปันจักรยานจะยังคงมีความได้เปรียบเหนือโปรแกรมแบ่งปัน e-scooter

บทสรุป

นี่คือโลกที่จักรยานที่ใช้ร่วมกันถูกโยนลงคลอง เสียหาย ถูกเหวี่ยงลงมาจากที่สูง และทิ้งที่ไหนก็ได้ตามใจ สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าที่มีราคาแพงกว่าจักรยานถึง 10 เท่าจะไม่ทนกับเกล็ดหิมะในโอกาสที่จะรอดชีวิตจากผู้ใช้ที่ไม่เกรงใจเหล่านี้

แต่บางที อาจมีวิธีแก้ไขปัญหาและมาตรการเหล่านี้ที่สามารถดำเนินการเพื่อเอาชนะความท้าทายเหล่านี้ได้ ถ้ามีคนจัดการเพื่อคิดออกทั้งหมดจะดีกว่าสำหรับทุกคนที่พบว่าการทำงานที่น่าเบื่อ อย่างหนึ่ง ฉันคงมีความสุขมากที่ได้อยู่ในโลกที่มีสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าให้เช่าอยู่ใกล้แค่ปลายนิ้ว